Sea4Volt - wodór z wody morskiej

Właśnie na tym założeniu opiera się projekt Sea4Volt, finansowany przez Unię Europejską i realizowany przez międzynarodowe konsorcjum, w którym ważną rolę odgrywa Politechnika Gdańska. Celem przedsięwzięcia jest opracowanie nowej generacji niskotemperaturowego elektrolizera membranowego typu AEM, zdolnego do pracy bezpośrednio z wodą morską, bez konieczności jej odsalania czy wstępnego oczyszczania. To ambitne zadanie, ponieważ środowisko morskie jest wyjątkowo wymagające – obecność soli, jonów chlorkowych oraz naturalnie zasadowe pH stanowią poważne wyzwanie dla trwałości i selektywności procesów elektrolizy.

Aby sprostać tym warunkom, konsorcjum rozwija zupełnie nowe materiały i komponenty, które mają zapewnić stabilność i wysoką wydajność pracy urządzenia. Obejmują one m.in. innowacyjne katalizatory, membrany anionowymienne pozbawione związków PFAS, powłoki antykorozyjne, płyty bipolarne o zwiększonej odporności chemicznej oraz systemy uszczelnień zaprojektowane specjalnie z myślą o kontakcie z wodą morską. Zastosowanie materiałów wolnych od PFAS jest szczególnie istotne, ponieważ wpisuje się w europejskie regulacje dotyczące ograniczania substancji szkodliwych dla środowiska, a jednocześnie pozwala tworzyć bardziej ekologiczne i przyszłościowe rozwiązania technologiczne.

W projekcie uczestniczy siedem instytucji badawczych i firm z Polski, Niemiec, Hiszpanii, Finlandii, Estonii, Izraela i Irlandii, co podkreśla jego międzynarodowy charakter oraz znaczenie dla europejskiego sektora wodorowego. Politechnika Gdańska, kierowana przez zespół Sebastiana Molina, odpowiada za opracowanie i testowanie nowych powłok ochronnych oraz materiałów elektrodowych, które mają zapewnić długą żywotność elektrolizera w kontakcie z wodą morską. Badacze pracują również nad projektowaniem prototypu urządzenia oraz analizą jego elementów po testach wstępnych i długoterminowych, co pozwoli ocenić realną trwałość i efektywność opracowanych rozwiązań.

Kluczowym zadaniem zespołu jest stworzenie materiałów umożliwiających efektywne wydzielanie tlenu w warunkach wysokiej zasolenia. To właśnie anodowa strona procesu elektrolizy jest najbardziej narażona na korozję i degradację, dlatego opracowanie odpowiednich elektrod stanowi fundament powodzenia całego projektu. Kolejnym etapem będzie skalowanie technologii do rozmiarów przemysłowych, co otworzy drogę do jej komercjalizacji.

Możliwość produkcji zielonego wodoru bezpośrednio z wody morskiej może mieć ogromne znaczenie dla regionów nadmorskich, wysp, a także krajów zmagających się z deficytem wody pitnej. Eliminacja konieczności odsalania nie tylko obniża koszty, ale również zmniejsza zapotrzebowanie na energię i ogranicza wpływ na środowisko. W dłuższej perspektywie takie rozwiązania mogą przyczynić się do decentralizacji produkcji wodoru, zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego oraz przyspieszenia rozwoju gospodarki wodorowej w Europie.

Źródło: portal Nadmorski24.pl

Obraz wygenerowany przez AI.

13 stycznia 2026 r.