32 kilometry holenderskiej sieci wodorowej

Za realizację tego etapu odpowiada państwowa spółka Gasunie, która ułożyła rurociąg na terenie portu w Rotterdamie. Do jego napełnienia wykorzystano zielony wodór dostarczony przez Plug Power z zakładu produkcyjnego w północnych Niemczech. Jak podkreśla Niels van Pagee, menedżer odpowiedzialny za rozwój sieci wodorowej, operacja była wyjątkowo wymagająca logistycznie. W krótkim czasie i pod presją harmonogramu dziesiątki naczep z kontenerami pełnymi wodoru musiały pokonać trasę z Niemiec do przemysłowej strefy Maasvlakte, gdzie przygotowano tymczasową infrastrukturę do napełniania.

Choć zakończenie pierwszego odcinka to ważny sukces, projekt zmaga się z licznymi wyzwaniami. W grudniu 2024 roku Gasunie ogłosiło trzyletnie opóźnienie całej inwestycji, wskazując na zbyt wolny rozwój rynku wodoru, który utrudnia uzasadnienie szybkiej rozbudowy infrastruktury. Rok później spółka potwierdziła, że trudności nie ustępują, a znane już bariery – od niepewności inwestycyjnej po ograniczoną liczbę odbiorców – nadal spowalniają postępy.

Port w Rotterdamie od lat buduje pozycję jednego z najważniejszych europejskich hubów wodorowych. Oprócz lokalnej produkcji zielonego wodoru, region przygotowuje się do importu dużych wolumenów nośników wodorowych, które mają zasilać odbiorców w całej Europie. To właśnie dlatego rozwój krajowej sieci przesyłowej jest tak istotny – umożliwi efektywne rozprowadzenie wodoru do kluczowych ośrodków przemysłowych, takich jak Zeeland, Amsterdam czy Noord.

W dłuższej perspektywie holenderska sieć zostanie połączona z infrastrukturą wodorową Niemiec, tworząc jeden z filarów przyszłego europejskiego rynku wodoru. Dzisiejsze 32 kilometry to dopiero początek, ale jednocześnie wyraźny sygnał, że transformacja energetyczna w oparciu o wodór nabiera realnego kształtu, mimo trudności, które wciąż towarzyszą jej rozwojowi.

Źródło: portal H2 View

Obraz wygenerowany przez AI.

3 lutego 2026 r.