NFOŚiGW zwiększa finansowanie zielonej transformacji

Największą część środków – zgodnie z zapowiedziami – pochłoną działania związane z poprawą jakości powietrza, efektywnością energetyczną i rozwojem odnawialnych źródeł energii. Program „Czyste powietrze”, który od lat stanowi fundament walki ze smogiem, otrzyma w 2026 roku 7,6 mld zł. To nie tylko kontynuacja modernizacji domowych źródeł ciepła, ale również impuls do dalszego rozwoju technologii niskoemisyjnych, w tym pomp ciepła, fotowoltaiki oraz magazynów energii. Wsparcie dla prosumentów, którzy coraz częściej interesują się przydomowymi magazynami energii, jest szczególnie istotne – to właśnie w połączeniu z OZE i magazynowaniem rodzi się przestrzeń dla lokalnych mikrosieci, a w przyszłości także dla integracji z małymi instalacjami wodorowymi.

Warto zauważyć, że wśród programów priorytetowych rośnie znaczenie inwestycji w efektywność energetyczną budynków. Nowe inicjatywy obejmą zarówno szpitale, jak i placówki edukacyjne, co pokazuje, że modernizacja energetyczna przestaje być domeną jedynie gospodarstw domowych czy przemysłu. To ważne, ponieważ budynki użyteczności publicznej mogą stać się naturalnym miejscem wdrażania technologii wodorowych w obszarze kogeneracji czy magazynowania energii w postaci wodoru, szczególnie tam, gdzie zapotrzebowanie na ciepło i energię jest stabilne i przewidywalne.

Jednym z kluczowych obszarów finansowania pozostaje elektromobilność. Kontynuowane będą programy wspierające rozwój infrastruktury ładowania dla transportu ciężkiego oraz zakup zeroemisyjnych pojazdów kategorii N2 i N3. To segment, w którym technologie wodorowe mają szczególnie duży potencjał – ciężki transport drogowy jest jednym z najbardziej perspektywicznych rynków dla ogniw paliwowych. Już dziś w ramach programu „Zielony transport publiczny” zakontraktowano prawie 1500 pojazdów zeroemisyjnych, w tym autobusy wodorowe, co pokazuje, że samorządy zaczynają dostrzegać przewagi wodoru w zastosowaniach wymagających dużego zasięgu i krótkiego czasu tankowania.

W tym kontekście szczególnie interesująco zapowiada się projekt PowerUp HydroTech, który ubiega się o środki z KPO na budowę zakładu produkcji generatorów wodorowych i ogniw paliwowych. Jeżeli inwestycja zostanie uruchomiona, Polska może stać się jednym z ważniejszych producentów komponentów dla europejskiego rynku wodorowego. To krok w stronę budowania krajowej kompetencji technologicznej, która pozwoli nie tylko wdrażać wodór, ale również eksportować rozwiązania i technologie.

Warto także zwrócić uwagę na programy dotyczące gospodarki odpadami, w tym zagospodarowania odpadów SUP oraz usuwania nielegalnych składowisk. Technologie wodorowe, zwłaszcza te oparte na zgazowaniu odpadów lub reformingu biogenicznych frakcji, mogą w przyszłości stać się elementem takich działań, oferując jednocześnie produkcję wodoru i redukcję problemu odpadów.

Skala środków, jakie NFOŚiGW planuje uruchomić w 2026 roku, pokazuje, że transformacja energetyczna wchodzi w fazę intensywnego przyspieszenia. Dla sektora wodorowego oznacza to zarówno nowe możliwości inwestycyjne, jak i rosnącą odpowiedzialność za dostarczanie technologii, które będą realnie wspierać dekarbonizację transportu, przemysłu i energetyki. Jeśli zapowiadane programy zostaną wdrożone zgodnie z planem, rok 2026 może okazać się jednym z najważniejszych momentów w budowaniu polskiej gospodarki wodorowej – gospodarki, która nie tylko odpowiada na wyzwania klimatyczne, ale również wzmacnia konkurencyjność kraju na europejskim rynku nowoczesnych technologii.

Źródło: Bankier.pl

Obraz wygenerowany przez AI.

7 stycznia 2026 r.