Jak nowa metodyka oceny emisji GHG wpłynie na rynek paliw niskoemisyjnych?

Projekt ten opiera się na cyklu życia całkowitych emisji GHG z paliw niskoemisyjnych, a głównym celem jest regulacja emisji związanych z wodorem. Pakiet regulacji dotyczący gazu i wodoru definiuje niskoemisyjny wodór jako paliwo, które może przyczynić się do redukcji emisji GHG o nawet 70% w porównaniu z gazem kopalnym. W związku z tym konieczne jest opracowanie specjalnej metodyki oceny emisji dla tego typu paliw.

Warto zaznaczyć, że paliwa niskoemisyjne, w tym wodór, mogą korzystać z preferencyjnych warunków, takich jak łatwiejsze podłączenie do istniejącej sieci gazowej czy specjalne rabaty na taryfy. Komisja Europejska chce uzupełnić obecnie funkcjonujące ramy prawne, aby zapewnić skuteczne działanie pakietu regulacji dotyczącego gazu i wodoru. Zgodnie z dyrektywą (UE) 2024/1788, Komisja ma obowiązek określić metodologię oceny ograniczenia emisji gazów cieplarnianych dzięki paliwom niskoemisyjnym, uwzględniając emisje w całym cyklu życia i inne czynniki wpływające na emisje.

Podkreślić należy, że proponowana metodologia będzie opierać się na już istniejącym akcie prawnym związanym z RFNBO (rozporządzenie delegowane 2023/1186), a celem jej wprowadzenia jest zapobieżenie przemieszczaniu emisji z jednego sektora do drugiego. Wdrożenie projektowanej regulacji przyspiesza prace nad wykorzystaniem paliwa wodorowego, które według Komisji Europejskiej jest jednym z bardziej perspektywicznych paliw przyszłości, mogących wspierać dekarbonizację systemu energetycznego UE.

Ponadto, Komisja planuje przeprowadzić ocenę „alternatywnych ścieżek” związanych z metodyką obliczania emisji z niskoemisyjnych paliw do lipca 2028 roku. Ocena ta uwzględniać będzie możliwość pozyskiwania niskoemisyjnej energii elektrycznej z elektrowni jądrowych oraz wprowadzenie opcji uwzględniania intensywności emisji gazów cieplarnianych przez energię elektryczną na podstawie średnich godzinowych.

Wnioski płynące z powyższych działań Komisji Europejskiej mają na celu zapewnienie, że pomoc publiczna nie zakłóci konkurencyjności na rynku wewnętrznym UE oraz wspomoże cele redukcji emisji. Kluczowym elementem sukcesu na tym etapie jest odpowiednia skala projektów, rozwój infrastruktury oraz dostępność finansowania.

Komisja już teraz podejmuje działania mające na celu zabezpieczenie swoich interesów związanych z wykorzystaniem „czystego” wodoru i promuje innowacyjne podejścia do dekarbonizacji sektora energetycznego.